กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 293
"ที่รัก!"
เสียงของอู่ดังลั่นขึ้นมา เขาตบหน้าจอพลางพูดด้วยความร้อนใจ "คุณมีหมาอย่างผมอยู่แล้วทั้งตัวนะ! จะไปหาหมาตัวอื่นอีกไม่ได้!"
อันเชี่ยนรับฟังเงียบ ๆ ผ่านไปครู่ใหญ่ เธอก็ถอนหายใจแล้วตอบกลับ "คือว่า...มีความเป็นไปได้ไหมที่ทุกคนจะใช้ชีวิตเป็นคนปกติได้ ไม่ใช่หมากันหมดน่ะ?"
"คนอื่นจะเป็นคนก็เป็นไปสิ ผมไม่เป็น! ผมจะเป็นหมาของคุณเท่านั้น!" อู่ตะโกนออกมา ดูเหมือนเขาจะไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าคำพูดของตัวเองช่างไร้สาระเพียงใด
"...ช่างเถอะ พูดกับคุณไปก็ไม่มีประโยชน์" อันเชี่ยนยอมแพ้ที่จะสื่อสารกับเขา