กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 234
ไม่ไกลออกไปมีอาคารสถาปัตยกรรมแบบโกธิกตั้งตระหง่านอยู่ ตัวอาคารสูงชะลูดและดูผอมเพรียว ม่านหน้าต่างสีแดงเข้มบดบังแสงทุกสายที่พยายามส่องผ่านเข้ามา ทำให้มันดูเย็นชาและลึกลับท่ามกลางผืนหิมะขาวโพลน
"รอพวกคุณตั้งนานแล้ว ทำไมถึงมาช้าขนาดนี้"
ตรงทางเข้าคฤหาสน์เก่า มีภูตผีหญิงตนหนึ่งกำลังรอพวกเขาอยู่ ใบหน้าขาวซีด คิ้วถูกวาดเป็นจุดเล็ก ๆ และริมฝีปากทาด้วยลิปสติกสีแดงสด
ภูตผีหญิงใช้ปากกาเคาะสมุดในมืออย่างไม่พอใจ ก่อนจะตำหนิว่า "มาสายขนาดนี้ ทำให้การถ่ายทำล่าช้า พวกคุณรับผิดชอบไหวหรือไง วันนี้อย่าหวังว่าจะได้เงินค่าจ้าง!"