กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 170
"เฮ้อ... สุดท้ายก็ต้องหิ้วเองสินะ"
ตุ๊กตาผ้าถูกยึดไปแล้ว อันเชี่ยนจึงทำได้เพียงถือข้าวของพะรุงพะรังกลับห้องด้วยตนเอง
เธอทั้งลากทั้งดึง เดิน ๆ หยุด ๆ
กว่าจะหอบของทั้งหมดขึ้นมาถึงชั้นสามได้สำเร็จ
ก็พบว่ามีเงาร่างสายหนึ่งรออยู่หน้าประตูบ้านของตนเองเสียแล้ว
คนที่รออยู่หน้าประตูก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเช่นกัน เขาหันหน้ามองมา ปรากฏว่าเป็นฉู่ชิงเหยียนนั่นเอง
"นายมาทำอะไรที่นี่" อันเชี่ยนเอ่ยถามด้วยความสงสัย "พวกนายไม่ได้ย้ายไปห้องใหม่กันแล้วหรอกเหรอ"
"เพื่อนเธอให้ฉันมา"
ฉู่ชิงเหยียนหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา ยื่นข้อความบนหน้าจอให้อันเชี่ยนดู