เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 168
สองวันต่อมา
ท้องฟ้ายังไม่สว่างเรไร
บรรดาเมดก็พากันเข้ามาในห้องของอู่ ช่วยสวมชุดสูททางการสีดำที่ตัดเย็บขึ้นเป็นพิเศษสำหรับพิธีสืบทอดตำแหน่งให้เขา บนชุดปักลวดลายมืดเอาไว้จนเต็ม เปี่ยมด้วยกลิ่นอายลึกลับและชวนฝัน
เมื่อสวมชุดสูทเรียบร้อยแล้ว หัวหน้าเมดก็นำสายคาดศีรษะร้อยจากอัญมณีหลากสีสันมาสวมลงบนศีรษะของอู่ สายสร้อยเส้นแล้วเส้นเล่าทิ้งตัวลงมา บังดวงตาของอู่เอาไว้พอดี ราวกับกำลังปกปิดความจริงบางอย่าง
"ต้องไปแล้วครับ"
พ่อบ้านเชเฟอร์เตือนอยู่ที่นอกประตู
อู่เดินออกจากห้องของตน ท่ามกลางการรายล้อมของผู้คน จนกระทั่งมาถึงห้องโถงบัลลังก์
ฟ้ายังคงมืดครึ้ม ภายในห้องโถงบัลลังก์ไม่มีโคมไฟระย้า มีเพียงแสงเทียนที่แขวนอยู่บนผนังกำลังลุกไหม้
เปลวเทียนไหวระริก สะท้อนให้เห็นรอยยิ้มประจบสอพลอของเหล่าแขกเหรื่อกลายเป็นความจอมปลอมและน่าสะพรึงกลัว