กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 157
อันเชี่ยนมองเสื้อผ้าบนเตียงที่ถูกทำจนยุ่งเหยิง
เธอไม่ได้ส่งเสียงเอะอะหรือแสดงอารมณ์ออกมามากนัก เพียงจัดเสื้อผ้ากลับมาพับให้เรียบร้อยอีกครั้ง
จากนั้นเธอก็หันไปทางปลายเตียง วางมือบนมือจับตู้เสื้อผ้าแล้วเปิดบานตู้
"เอี๊ยด———" บานตู้เก่าคร่ำคร่าดังขึ้น
หลังจากเปิดตู้เสื้อผ้าแล้ว อันเชี่ยนก็หันกลับมามองเตียงอีกครั้ง เสื้อผ้าที่เพิ่งพับเรียบร้อยกลับกลายเป็นกองยุ่งเหยิงอีกครั้ง
"………"
อันเชี่ยนมองเสื้อผ้าที่กองระเกะระกะอย่างเงียบงัน
เธอค่อย ๆ เดินไปข้างเตียงของตัวเอง แล้วโน้มตัวลง ดูราวกับกำลังจะจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยอีกครั้ง
แต่ทันทีที่มือของเธอสัมผัสเสื้อผ้า จู่ ๆ ร่างก็หมุนวูบ มืออีกข้างยื่นไปบีบตุ๊กตาบนตู้เตี้ยเอาไว้