กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 152
…
…
ความเร็วของจักรยานสองคนยังถือว่าใช้ได้ทีเดียว
แม้ว่าอันเชี่ยนจะไม่ได้ปั่นสักเท่าไหร่เพราะอาการปวดเมื่อยตามตัว โดยยกหน้าที่ทั้งหมดให้ฉู่ชิงเหยียนก็ตาม
ผ่านไปราวสิบนาที อันเชี่ยนมองดูทิวทัศน์สองข้างทางของถนนที่เริ่มคุ้นตา
เธอส่งสัญญาณให้ฉู่ชิงเหยียนหยุดรถ เพื่อให้เธอแยกแยะทิศทางอย่างละเอียดและค้นหาตำแหน่งที่แน่นอน
"อ๊ากกกกก!"
เสียงกรีดร้องดังขึ้นจากด้านหลังอย่างฉับพลัน
ตามมาด้วยเสียงประตูถูกชนเปิดออกอย่างรุนแรง