กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 136
บริเวณท่าเรือมีสะพานไม้ที่สร้างขึ้นจากแผ่นกระดานทอดยาวออกไป เสาไม้ที่แช่อยู่ในน้ำทะเลถูกน้ำกัดกร่อนจนผุพังแทบไม่เหลือสภาพเดิม บนผิวเสามีเพรียงเกาะอยู่หนาแน่นเต็มไปหมด
คนกลุ่มหนึ่งทยอยลงจากเรือ
ตรงปลายสะพานไม้ฝั่งที่ติดกับชายฝั่ง มีชายวัยกลางคนรูปร่างท้วมพุงพลุ้ย ดูมั่งคั่งมีฐานะคนหนึ่งกำลังยืนรอพวกเขาอยู่ ดวงตาของเขาเบิกกว้างและกลมโต ทว่ากลับไร้ประกายชีวิตโดยสิ้นเชิง
"ยินดีต้อนรับทุกท่านสู่หมู่บ้านประมงซื่ออวี๋ ผมคือผู้ใหญ่บ้านของหมู่บ้านประมงซื่ออวี๋" เมื่อเห็นผู้คนทยอยลงจากเรือ ชายวัยกลางคนก็ฝืนยิ้มออกมา ทว่าดวงตากลับไม่ยิ้มตามแม้แต่น้อย
ในเวลาเดียวกับที่ผู้ใหญ่บ้านเอ่ยปาก
【ด่านหมู่บ้านซื่ออวี๋เปิดใช้งานแล้ว】