เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 106
ชานมถูกจัดเรียงเป็นระเบียบเรียบร้อยในแถว เมื่อฟางอี๋หยิบชานมแก้วที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดขึ้นมา เธอก็รู้สึกปวดหัวจี๊ดขึ้นมาทันทีราวกับสมองจะฉีกขาด ภาพตรงหน้าพลันสั่นวับด้วยสีเลือด
ภาพทั้งหมดเบื้องหน้าคล้ายกับถูกย้อมด้วยฟิลเตอร์สีแดงหนึ่งชั้น กำแพงสีขาวสะอาดตาแปรเปลี่ยนเป็นสีดำปนแดง ผิวหนังของมนุษย์ก็กลายเป็นสีส้มโลหิตสกปรก
ท่ามกลางความแดงฉาน หร่วนไป๋หลิงที่อยู่เบื้องหน้าได้เปลี่ยนสภาพไป ตำแหน่งลูกตาของเธอแปรเปลี่ยนเป็นหลุมดำ มีน้ำเมือกสีดำข้นหนืดไหลเยิ้มลงมา จมูกและใบหูล้วนกลายเป็นหลุมดำมืด มีเพียงริมฝีปากที่แดงก่ำน่าสะพรึงกลัวแถมยังขยับไม่หยุด คล้ายกับปากของแมลงที่กำลังตระเวนหาอาหารไปทั่ว
"เฮ้! ทำอะไรอยู่!" ชายเสื้อหนังผลักฟางอี๋ที่กำลังกอดศีรษะยืนอึ้งอยู่กับที่ไม่ยอมขยับไปไหนอีกหน