เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 86
กลิ่นคาวเลือดที่สดใหม่และเข้มข้นโชยผ่านประตูไม้จันทน์ที่แง้มอยู่เล็กน้อยลอยเข้ามา ผสมกับกลิ่นไม้จนส่งกลิ่นคาวเหม็นหืนเป็นพิเศษ
ผ่านร่องประตูนั่น ทุกคนมองเห็นร่างของหน้ากบที่ถูกฟันขาดสองท่อน ไส้และอับเฉาภายในท้องของเธอกองเรี่ยราดเต็มพื้น ถูกตุ๊กตากระดาษลากตัวออกไปจากหน้าห้องโถงอาหาร
นายหญิงผู้เฒ่าที่นั่งอยู่บนโต๊ะประธานชำเลืองเปลือกตาขึ้นมองนอกประตูเล็กน้อย แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า
"แต่ละคนไม่รู้กฎเกณฑ์ ตระกูลเกิงเป็นสถานที่ที่พวกเจ้าอยากจะเข้ามาก็เข้ามาได้งั้นหรือ? คนไหนไม่กินก็อย่าหวังว่าจะได้อยู่ที่นี่ต่อ"
ทันทีที่นายหญิงผู้เฒ่าเอ่ยประโยคนี้ออกมา
เหล่าภูตผีและมนุษย์รอบโต๊ะกลมต่างก็ตัวสั่นเทาขึ้นมาพร้อม ๆ กัน
ความหมายที่แปลออกมาจากคำพูดของยายเฒ่าคนนี้ก็คือ วันนี้ถ้าไม่กินรกเด็กนี่เข้าไป ก็เตรียมตัวรอความตายได้เลย
นึกถึงสภาพอันน่าอนาถของหน้ากบเมื่อครู่
"แจ๊บ ๆ... แจ๊บ ๆ..."