กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 53
บรรยากาศนิ่งสนิท
นอกจากช่วงแรกที่ถกกันแล้ว เวลาที่เหลือทุกคนต่างมองภาพตรงหน้าด้วยความเงียบงันและไม่อยากจะเชื่อสายตา
แม้กระทั่งเจ้าของร้านที่ดูท่าทางเย่อหยิ่งเกินเบอร์ก็ยังเอาแต่หรี่ตามองอันเชี่ยนกับคนอื่นๆ โดยไม่เอ่ยปากพูดอะไรสักคำ
"พวกเรา... ยังไปซื้อโทรศัพท์กันอยู่ไหม" เสิ่นอวิ๋นเจียก้าวเท้าขึ้นหน้า เอ่ยทำลายบรรยากาศที่เงียบงันและกระอักกระอ่วนนี้อย่างระมัดระวัง
"ไปสิ!"
อันเชี่ยนย่อตัวมุดลอดช่องว่างใต้แขนออกมาทันที
เธอขยับตัวอย่างรวดเร็วและวิ่งปร๋อไปถึงหน้าร้านในพริบตา เสิ่นอวิ๋นเจียชะงักไปนิดหน่อยก่อนจะรีบสาวเท้าตามไปติดๆ
"รอฉันด้วยสิ!" เจิ้งเจียเห็นว่าตัวเองถูกทิ้งไว้ข้างหลังก็รีบวิ่งเหยาะๆ ตามทั้งสองคนไปเช่นกัน