กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47
ทั้งสามคนกำลังปรึกษาหารือกัน
โดยไม่รู้ตัว ท้องฟ้าด้านนอกได้แปรเปลี่ยนจากยามค่ำคืนกลายเป็นเวลากลางวันแล้ว
แสงอาทิตย์สาดส่องเข้ามาภายในบ้านไม้ พร้อมกันนั้น เสียงของเจ้าของร้านก็ดังขึ้นในอากาศ
"ขอให้ผู้เล่นทุกท่านอย่ารอช้าจนเกินไป รีบดำเนินการเล่นเกมโดยเร็วที่สุด"
นี่เป็นการเตือนสติพวกเขาว่าเวลาที่ใช้ในการปรึกษากันนั้นยาวนานเกินไปแล้ว และยังไม่ได้ไปทอยลูกเต๋าเสียที
"ฉันไม่กล้าออกไปแล้ว..."
เจิ้งเจียเอ่ยด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจหลังจากได้ยินเสียงของเจ้าของร้าน พร้อมกับกอดตัวเองไว้แน่น "หากถูกลากตัวกลับไปที่ค่ายกลนั่นอีกครั้งจะทำอย่างไรเล่า"
"ต่อให้คุณไม่ขยับ พวกเขาก็จะเคลื่อนไหวอยู่ดี"