เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 32
เช้าวันรุ่งขึ้น
อันเชี่ยนลืมตาขึ้นมาก็พบใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่นอยู่ตรงหน้าในระยะประชิดจนน่ากลัว ขอแค่เธอเงยหน้าขึ้นมาเพียงนิดเดียวหน้าผากของทั้งสองคนก็คงจะชนกันเข้าแล้ว
ไม่รู้ว่าหญิงชราใช้ท่าทางเช่นนี้จ้องมองเธอนานเท่าไหร่แล้ว นิ้วมือที่แห้งเหี่ยวยังคงวางอยู่บนแขนของอันเชี่ยนพยายามแสดงท่าทางสนิทสนม ทว่าความมืดมนและเจตนาร้ายที่อยู่ลึกในแววตานั้นเอ่อล้นทะลักออกมานานแล้ว
ในห้อง 201 มีห้องนอนเพียงสองห้อง ห้องหนึ่งเป็นของหญิงชรา อีกห้องเป็นของฉู่ชิงเหยียน
เมื่อคืนทันทีที่กลับมาถึงห้อง 201 หญิงชราก็เอ่ยปากให้อันเชี่ยนนอนห้องเดียวกับฉู่ชิงเหยียน แต่อันเชี่ยนไม่พูดพร่ำทำเพลงล้มตัวลงนอนบนโซฟาแล้วตะโกนลั่นทันที "ฉันนอนตรงนี้ก็พอ! พวกเรายังไม่ได้แต่งงานกันนะ! ฉันจะทำลายความบริสุทธิ์ของลูกชายคุณไม่ได้หรอ! คุณว่าจริงไหมล่ะคะ?"