กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 24
"โรงเรียนประถมอินซาน ถึงแล้วค่ะ ผู้โดยสารที่ต้องการลงจากรถโปรดเดินไปทางประตูหลัง ประตูหน้าขึ้นอย่างเดียว... ไม่ลง"
รถประจำทางพามาถึงป้ายโรงเรียนประถมอินซานอีกครั้ง
ตราบใดที่อันเชี่ยนไม่ลงจากรถ รถคันนี้ก็จะวนเวียนอยู่แค่ในสามป้ายนี้ไปเรื่อย ๆ
"เอี๊ยด——"
การเปิดประตูครั้งนี้ เด็กชายตัวเล็กแทบจะแนบชิดติดขอบประตู ร่องรอยสีเขียวบนใบหน้าของเขามีแนวโน้มที่จะลุกลาม ราวกับซากศพที่กำลังเน่าเปื่อย เขาสนใจจ้องมองอันเชี่ยน ในแววตาเต็มไปด้วยความแค้นล้ำลึก
พ่อแม่และนักเรียนที่ยืนอยู่ด้านหลังของเขาต่างก็ยืนตัวตรงทื่ออยู่กับที่โดยไม่ขยับเขยื้อน สายตาพุ่งตรงมายังอันเชี่ยน
"แม่จ๋า แม่กลับมาแล้ว... รอบนี้แม่มารับหนูสินะ..."
"หยุด."