กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 20
เสียงระฆังดังผ่านไปครึ่งค่อนวัน
โถงใหญ่ที่เคยนองไปด้วยเลือดกลับคืนสู่สภาพปกติแล้วตั้งแต่วันที่สองหลังเกิดเรื่อง
วงดนตรีไร้ผู้คนเริ่มบรรเลงเพลงโรแมนติกผ่อนคลายอีกครั้ง หน้าประตูกระจกมีแขกเหรื่อแวะเวียนมาไม่ขาดสาย
ต่างจากความรื่นเริงของห้องโถงด้านหน้า ด้านหลังของร้านอาหารยังคงเงียบเหงาไร้ผู้คน
"ได้ยินว่าเธอเปลี่ยนงานแล้วเหรอ?"
ผีกำแพงโผล่หัวออกมาครึ่งท่อนจากผนังเอ่ยถามอันเชี่ยนที่กำลังจัดระเบียบรถเข็นทำความสะอาดอยู่
"ไม่ได้เปลี่ยน ฉันยังถูพื้นอยู่นี่ไง?" อันเชี่ยนตอบโดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง จากนั้นก็ชี้ไปยังกู่หัวมนุษย์ในห้องน้ำแล้วเอ่ยต่อว่า
"แถมห้องน้ำฉันก็เป็นคนกวาดถูด้วย"
"..."