กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 18
อันเชี่ยนมองชายที่นั่งอยู่บนเก้าอี้
รูปร่างหน้าตาของเขาไม่ต่างจากมนุษย์เท่าใดนัก ซ้ำยังดูหล่อเหลาเป็นพิเศษ เส้นสายบนใบหน้าสะอาดเกลี้ยงเกลา สันจมูกโด่งเป็นสัน
มีเพียงดวงตาสีทองคู่นั้นที่บ่งบอกถึงความแตกต่างจากมนุษย์ และดูงดงามสะดุดตาเป็นพิเศษ ราวกับนกยูงตัวผู้ที่สวยงามและเย่อหยิ่ง
เมื่อเขาเห็นอันเชี่ยนเดินเข้ามาก็ไม่ได้เอ่ยอะไร เพียงแค่โค้งรักษานิ้วมือเคาะลงบนโต๊ะเบา ๆ คล้ายไม่ใส่ใจ แต่กลับแผ่แรงกดดันที่ยากจะต่อต้านออกมาสายหนึ่ง
ผู้จัดการอ้วนขาวที่อยู่ด้านข้างรีบก้าวเข้าไปเอาใจทันที "โอ๊ย ให้ท่านต้องรอนานแล้ว เดี๋ยวผมจะให้พนักงานทำความสะอาดจัดการตรงนี้เดี๋ยวนี้เลยครับ"