กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 3
"พี่สาว! เล่นเกม! มาเล่นเกมกับผม!!"
เด็กชายตัวน้อยกรีดร้องไม่หยุด เพื่อให้อันเชี่ยนมาเล่นเกมกับเขา
"มาเล่นกับผม!"
เสียงของเด็กน้อยแหลมสูงราวกับเล็บที่ขูดกระดานดำ กระตุ้นประสาทของอันเชี่ยนจนแทบทนไม่ไหว
อันเชี่ยนไม่ได้เกลียดเด็ก แต่สิ่งที่เธอเกลียดที่สุดคือเด็กนิสัยเสียประเภทที่พอไม่ได้ดั่งใจก็ร้องไห้อาละวาดทันที
ทว่าตอนนี้เธอไม่อาจแสดงท่าทีออกมาได้ ใบหน้าจึงทำได้เพียงรักษารอยยิ้มเป็นมิตรจอมปลอมเอาไว้
ในคำอธิบายของน้ำยาลบคำผิดระบุเพียงว่าสามารถแก้ไขสรรพสิ่งได้ แต่ไม่ได้อธิบายรายละเอียดว่าสิ่งที่ว่านั้นครอบคลุมถึงอะไรบ้าง
ของเหลืออย่างอาหารคงนับรวมอยู่ด้วยแน่นอน แต่สำหรับเด็กน้อยที่กระโดดโลดเต้นอยู่ตรงหน้า เธอกลับไม่แน่ใจนัก
"มาเล่นกับผม! มาเล่นกับผม!"