ตอนที่ 278 มอดม้วยมรณาไปด้วยกัน

ตอนที่ 278 มอดม้วยมรณาไปด้วยกัน

“ซ่า ซ่า ซ่า...”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า...”

ลมนอกถ้ำพัดปนเปไปกับเสียงนกเค้าแมวกรีดร้อง

ราวกับมีผู้ใดกำลังแค่นหัวเราะในราตรีมืดมิด และประหนึ่งเสียงขับขานของผีสาว

ชวนให้ผู้ฟังใจคอบีบรัด ขนพองสยองเกล้า

สรรพสิ่งล้วนมีดวงจิต สายลมมีดวงจิต นกกาล้วนมีดวงจิต

เหล่านกเค้าแมวในป่าต่างบินมุ่งไปในทิศทางเดียวกัน พวกมันชอบซ่อนตัวยามทิวาออกหากินยามราตรี นิยมชมชอบการแทะกินซากเนื้อเน่าเปื่อย

ตลอดทั้งวัน คนกลุ่มนั้นที่ตู้เหวยส่งออกไปยังคงมิได้กลับมา จวบจนฟ้ามืดก็ไร้ร่องรอย

เกรงว่าจะมิได้กลับมาอีกแล้ว