เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 274 ภาพฝันอันยิ่งใหญ่
จวนอวี่หลิงอ๋องใหญ่โตยิ่งนัก
ทว่ามิได้หรูหราโอ่อ่าอย่างที่อวี๋เจียอินจินตนาการไว้
อย่างน้อยสวนดอกไม้ก็เทียบจวนมหาเสนาบดีไม่ติด ศิลาไท่หูพอมีอยู่บ้าง แต่ไม่มาก
ไร้ซึ่งความน่าตื่นตาตื่นใจดั่งก้อนหินในจวนมหาเสนาบดีที่ทุกช่องรูล้วนพวยพุ่งควันออกมาได้
ดอกไม้และต้นไม้แปลกตามีอยู่จริง ทว่าสัตว์ประหลาดล้ำค่าหายากนั้นหามีไม่
คงเป็นเพราะมนุษยสัมพันธ์ของเซี่ยจวินอวี่ไม่ดี ซ้ำเขายังไม่ชอบจัดงานเลี้ยงในจวน ภายนอกจึงมีการคาดเดาไปต่าง ๆ นานา
เล่าลือกันเป็นตุเป็นตะราวกับเห็นมากับตา
ว่ากันว่าทองเงินผ้าไหมในจวนอวี่หลิงอ๋องกองพะเนินเป็นภูเขาเลากา
ว่ากันว่าห้องหนังสือจวนอ๋องใช้หยกขาวทำเป็นขั้นบันได ใช้ไม้จันทน์กฤษณาเป็นขื่อคาน ภายในห้องหนังสืออบอวลไปด้วยกลิ่นหอม