ตอนที่ 272 คนตายเดินได้

ตอนที่ 272 คนตายเดินได้

เรือนสดับสน

โหวอวิ๋นหยางที่นอนทอดกายอยู่บนเตียง

ใบหน้าเหลืองซูบผอม เหลือเพียงหนังหุ้มกระดูกเท่านั้น

ทุกวันล้วนปวดท้องบิดเป็นเกลียว แน่นอึดอัดในกระเพาะอาหาร

มักจะกลืนข้าวไม่ลง ยามค่ำคืนมิอาจหลับตา

เขารู้สึกว่าตนเองเป็นเพียงคนตายเดินได้ เรือนสดับสนแห่งนี้ก็คือหลุมศพของเขา

เขาถูกทุกคนลืมเลือนไปเสียแล้ว

นอกจากเด็กรับใช้ที่คอยปรนนิบัติส่งข้าวส่งน้ำในเรือน เขาก็ไม่ได้พบเห็นสิ่งมีชีวิตอื่นใดมาเนิ่นนานแล้ว

หมู่นี้เขาปวดท้องอยู่บ่อยครั้ง