เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 259 ภรรยาหลานชายทางสายแม่
เซี่ยจวินอวี่มีข้อสงสัยนับไม่ถ้วน
วาจามาถึงริมฝีปาก ท้ายที่สุดกลับกลายเป็นเพียงประโยคเดียว “เปิ่นหวังมีธุระสำคัญต้องจัดการ เจ้ากลับจวนอ๋องไปก่อน ท่านยายต้องรบกวนเจ้าแล้ว”
“ได้!” อวี๋เจียอินพยักหน้า คว้าแขนเสื้อเขาหมับ แววตาเปี่ยมด้วยความร้อนรน “ซูซูหายตัวไป ข้าสงสัยว่าถูกตู้เหวยลักพาตัวไป เจ้าช่วยข้าตามหานางได้หรือไม่”
“ตู้เหวยลักพาตัวนางไปทำไม” เซี่ยจวินอวี่นึกประหลาดใจ
คราวก่อนที่จวนตระกูลข่ง ยามเห็นความรู้สึกของทั้งสองคนก็รู้สึกแปลกพิลึกอยู่แล้ว
หรือว่ายังมีเรื่องพัวพันอันใดที่คนนอกมิตรงรู้กันแน่
เรื่องเกี่ยวพันถึงชื่อเสียงและคุณธรรมของสตรี จะให้อวี๋เจียอินพูดอย่างไรได้ “ข้าพูดไม่ชัดแจ้งในชั่วประเดี๋ยวหรอก เจ้าช่วยไปตามหาก่อนได้หรือไม่”
“เจ้าไม่พูดให้กระจ่าง ข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าเพราะเหตุใดตู้เหวยจึงลักพาตัวนางไป แล้วจะช่วยนางอย่างไร”