ตอนที่ 237 ท่านหญิงอวี๋ฮวน

ตอนที่ 237 ท่านหญิงอวี๋ฮวน

อวี๋เจียอินกลับมายังเรือนทิงหลาน

ถอดรองเท้ากระเด็นแล้วล้มตัวลงนอนทันที

ตื่นมาแต่เช้าตรู่ ทั้งร่างยังคงสะลึมสะลือมึนงง

นางหลับตา ปล่อยให้เหล่าสาวใช้และหญิงรับใช้ผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าล้างหน้าหวีผมให้

ท่านย่าฉู่และฮูหยินโหวต่างก็ง่วนอยู่กับการดูแลรอบด้าน ครั้นมองดูสภาพของอวี๋เจียอินแล้ว ไฉนจึงดูราวกับไม่ได้นอนมาหนึ่งราตรีเช่นนี้

ฮูหยินผู้เฒ่าคิ้วกระตุกไม่หยุด ถึงกับกรอกน้ำชาเข้าปากนางไปหลายชาม

คนที่ปกติมักลงมือไม่ชอบเอ่ยปากอย่างนาง ถึงกับเริ่มบ่นพึมพำขึ้นมา “จืออวี้เอ๋ย รอยคล้ำใต้ตาของเจ้าเช่นนี้ แม้แต่แป้งผัดหน้ายังกลบไม่มิด เมื่อคืนมิใช่ว่าแอบไปเป็นโจรมาหรอกนะ!”

“ก็แค่ตื่นเต้นจนนอนไม่หลับเจ้าค่ะ ท่านย่า กลบไม่มิดก็มิต้องกลบแล้ว ประเดี๋ยวเอาพัดกลมบังไว้ ก็มองไม่เห็นสิ่งใดแล้ว” อวี๋เจียอินกลับรู้สึกว่าไม่เป็นไร ประเดี๋ยวนั่งในเกี้ยวค่อยนอนต่ออีกสักหน่อย