เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 224 เจ้าบ่าวมอบของกำนัลเสริมสินเดิมเจ้าสาว
บนโต๊ะมีของสีดำมะเมื่อมจานหนึ่งวางอยู่
ดูคล้ายข้าวก็มิใช่ คล้ายขนมก็มิเชิง ดำขลับเป็นมันวาว
ทั้งยังกรุ่นไอความร้อน กลิ่นหอมของข้าวและกลิ่นหอมสดชื่นของพืชพรรณโชยแตะจมูก
ยั่วให้ตัวตะกละในท้องของเซี่ยจวินอวี่ตื่นตัวขึ้นมา
เขามองด้วยความประหลาดใจอยู่หลายครา ทว่ากลับมิได้ลงตะเกียบเสียที
เขามิใคร่กินของข้างนอกบ่อยนัก
อวี๋เจียอินรู้อยู่แล้วว่าเขาคงมิเคยกิน จึงเอ่ยอธิบาย “สิ่งนี้มีนามว่าขนมข้าวดำ เป็นขนมของเจียงหนาน ใช้ใบหนานจู๋ย้อมข้าวเหนียวแล้วนำไปนึ่ง เหนียวนุ่มมิติดคอ ท่านอ๋องลองชิมดูสักหน่อยเป็นไร”
“มิต้อง เปิ่นหวังทานอาหารมาแล้ว”
อวี๋เจียอินมิได้ฉีกหน้าเขา กลับคีบขึ้นมาหนึ่งชิ้นตามใจตนเองแล้วกัดไปหนึ่งคำ “ท่านอ๋อง ไร้พิษ วางใจกินได้”