เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 216 เป่าคำหวานข้างหมอน
“เจ้าดูวิธีปักนี้ให้ละเอียดสิ…”
อวี๋เจียอินคลี่ผ้าเช็ดหน้าให้เรียบ วางลงบนโต๊ะ แล้วยังค้นเอาถุงหอมใบหนึ่งกับผ้าไหมเช็ดหน้าหลายผืนออกมาจากตู้ วางไว้ข้างกัน
“นี่เป็นงานปักที่มาจากตระกูลกู้กระมัง”
เสิ่นฮุ่ยจือมองปราดเดียวก็จำได้ นางประหลาดใจเล็กน้อย
อวี๋เจียอินพยักหน้า หยิบผ้าเช็ดหน้าทั้งสองผืนขึ้นมาเทียบกัน “เจ้าดูสิว่าทั้งสองมีจุดใดคล้ายคลึงกันหรือไม่”
“มีน่ะมีอยู่…”
ทว่ายามนี้เสิ่นฮุ่ยจือกลับสนใจอีกเรื่องหนึ่งมากกว่า นางถามว่า “จืออวี้ เจ้าสนิทสนมกับคนสกุลกู้มากหรือ”
“ไฉนจึงถามเช่นนี้เล่า”
“ตระกูลกู้แต่ไหนแต่ไรมารับทำแค่งานปักพุทธศิลป์และงานปักถวายราชสำนัก ไม่เคยรับของเล่นชิ้นเล็ก ๆ อย่างผ้าเช็ดหน้าถุงหอมพวกนี้เลย เจ้าได้มาอย่างไร ไปหาผู้ใดปักให้รึ”