ตอนที่ 205 พระชายาอวี่หลิงอ๋อง

ตอนที่ 205 พระชายาอวี่หลิงอ๋อง

“ฟิ้ว...”

ศรดอกหนึ่งพุ่งแหวกอากาศเข้ามา

อวี๋เจียอินสัมผัสได้ในพริบตาแรก

ขณะที่นางกำลังจะเบี่ยงกายหลบ ศรดอกนั้นก็ถูกมือข้างหนึ่งคว้าจับไว้ เป็นมือของเซี่ยจวินอวี่

ขาวผ่อง เรียวยาว ข้อนิ้วเด่นชัด

บีบแน่นยิ่งนักจนข้อนิ้วขึ้นสีขาวซีด

ทว่าเขากลับมิได้หักศรดอกนั้น หากแต่สะบัดมือขว้างกลับไปยังมุมมืดของระเบียงทางเดิน

ดรุณีน้อยหลังภูเขาจำลอง หัวใจเต้นระทึกแทบจะกระดอนออกมาทางลำคอ

ดอกกล้วยไม้ที่เพิ่งเด็ดมาในมือกำลังตูมรอวันผลิบาน ถูกนางหักสะบั้นคามือเป็นหลายท่อน แล้วทิ้งลงกับพื้น