เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 190 มิตรแท้มิใช่ศัตรู
ปีใหม่ยังไม่ทันผ่านพ้น
ทว่าตระกูลข่งกลับขาวโพลนไปทั่วทั้งบริเวณเสียแล้ว
ชวนให้ผู้พบเห็นรู้สึกเวทนาและเปล่าเปลี่ยวใจอย่างไม่อาจเลี่ยง
สำหรับคนชราวัยดึกดำบรรพ์ เรื่องที่ขมขื่นที่สุด ย่อมมิมีสิ่งใดเกินคนผมขาวต้องมาส่งคนผมดำ
“ไอ้สมควรตายอาโม่เหยียน เพชฌฆาตไร้มโนธรรมสิ้นดี... เด็กดีปานนั้น กลับต้องมาจากไปเช่นนี้ ภายหน้าผู้ใดจะคอยดูแลยามแก่เฒ่าและส่งศพให้พวกเขากัน!” ผู้ตรวจการหร่วนสบถด่าไปตลอดทาง
อวี๋เจียอินย่อมรู้ดี ท่านน้าสกุลหร่วนปากก่นด่าอาโม่เหยียน ทว่าในใจแท้จริงแล้วกำลังสาปแช่งผู้ที่วางแผนการอยู่เบื้องหลังต่างหาก
นางเองก็อยากจะแล่เนื้อเถือหนังคนพวกนั้นแล้วโยนลงกระทะทองแดงเช่นกัน
เดินก้าวไปตามทาง
ผู้คนที่มาร่วมแสดงความเสียใจที่จวนตระกูลข่งมีมากมายยิ่งนัก