กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 185 คนในภาพวาด
เพิ่งจะก้าวเข้าสู่ภัตตาคารเมาเซียน
สายตาแปลกประหลาดรอบทิศก็จับจ้องมองมา
อวี๋เจียอินทำเป็นมองไม่เห็นทั้งสิ้น เดินตามเซี่ยจวินอวี่ตรงขึ้นไปยังห้องส่วนตัวบนชั้นสอง
จนกระทั่งก้าวเข้าสู่ห้อง และยืนอยู่ริมหน้าต่าง
นางจึงกวาดสายตามองลงไปด้านล่าง
สมกับเป็นภัตตาคารเมาเซียน เพิ่งจะมีคนตายไปได้ไม่กี่วัน ก็เปิดทำการใหม่อีกคราแล้ว
แขกเหรื่อเต็มทุกที่นั่ง ร้องรำทำเพลงรื่นเริง
กระทั่งราวระเบียงที่ถูกกระแทกจนพัง ก็ซ่อมแซมคืนสู่สภาพเดิมเรียบร้อย
หากหยางหยางไม่ชี้ให้นางดู ย่อมมองไม่ออกเลยว่าเป็นจุดใด ช่างประจวบเหมาะนักที่มันอยู่ตรงริมระเบียงทางเดินนอกประตูห้องของพวกเขานี่เอง