กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 177 สู้กันแล้ว
“เกิดเรื่องอันใดขึ้น” หยูหว่านถาม
“เป็นฮูหยินรองสองกับฮูหยินรองสามเจ้าค่ะ... พาคนมามากมาย ขนสินสอดที่ตระกูลตู้ส่งมาไปจนหมดแล้ว... บอกว่าจะเอาไปขัดดอก” หญิงรับใช้ตัวน้อยเอ่ยอย่างเหนื่อยหอบ “บอกว่าพอยกสินสอดเสร็จแล้ว ก็จะมายกของที่ลานบ้านของท่านกับอี๋เหนียงหว่านต่อเจ้าค่ะ”
“อวิ้นเอ๋อร์ อย่าไป ไปไม่ได้นะ... เจ้าฟังแม่พูดก่อน...”
หยูหว่านยื่นมือหวังจะรั้งไว้ ทว่าจะไปรั้งอันใดได้
ฉู่จืออวิ้นก้าวลงจากเตียงสวมรองเท้า สวมเสื้อผ้าลวก ๆ เพียงสองสามที คว้าเสื้อคลุมกันหนาวมาห่อกายแล้วก็ก้าวพ้นประตู ทั้งที่ผมเผ้ายังกระเซอะกระเซิงก็วิ่งพรวดพราดออกไป
ไฉนเลยจะฟังถ้อยคำใด ๆ ของแม่นางเข้าหู
“อวิ้นเอ๋อร์...”
หยูหว่านกรีดร้องตะโกนปานใจจะขาด ทว่าคนก็ไปไกลเสียแล้ว เหลือไว้เพียงแผ่นหลังให้นางมอง
หยูหว่านจึงวิ่งเหยาะ ๆ ตามไป