ตอนที่ 147 การหยั่งเชิงของฮ่องเต้

ตอนที่ 147 การหยั่งเชิงของฮ่องเต้

หากจะเอ่ยว่าหวาดกลัว

ก็พอมีอยู่บ้างเล็กน้อย

อวี๋เจียอินกลัวคนอื่นจะมองเห็นความแค้นในดวงตาของตน

คงเป็นเพราะเพิ่งได้ยินเรื่องพระสนมหลานตั้งครรภ์ ยามนี้จึงได้พบตัวต้นเหตุเข้าพอดี

ชั่วขณะหนึ่งอารมณ์จึงพลุ่งพล่านขึ้นมาบ้าง

ผู้ที่เผชิญหน้าอยู่คือฮ่องเต้ที่มีความหวาดระแวงมากที่สุดในใต้หล้า ด้านข้างของพระองค์ยังยืนไว้ด้วยเซี่ยจวินอวี่ผู้เฉียบแหลมยิ่งนัก และขันทีเฒ่าที่สังเกตสีหน้าท่าทางเก่งกาจเป็นเลิศ

ต่อให้อวี๋เจียอินเสแสร้งเก่งเพียงใด ก็ย่อมรู้สึกผิดในใจอยู่บ้าง

ดังนั้น นางจึงทำได้เพียงเปลี่ยนความรู้สึกผิดในใจนี้ให้กลายเป็นความประหม่าและความหวาดกลัว

อวี๋เจียอินสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองจักรพรรดิฉางชิ่งอีกครา เอ่ยตอบด้วยความเคารพว่า “ทูลฝ่าบาท หม่อมฉันเติบโตในบ้านป่ามาตั้งแต่เยาว์วัย นี่เป็นครั้งแรกที่ได้รับเกียรติยลพระพักตร์ จึงรู้สึกประหม่าไปบ้างเพคะ”