ตอนที่ 143 มิใช่สายเลือดแท้

ตอนที่ 143 มิใช่สายเลือดแท้

โถงสนกระเรียน

ภายในห้องมีเสียงหัวเราะสดใสรื่นเริง

อวี๋เจียอินยังคงอยู่ในลานเรือน ก็ได้ยินเสียงหัวเราะแจ่มใสของฮูหยินผู้เฒ่าแล้ว

นางยื่นมือออกไปเลิกม่าน ยื่นศีรษะมองเข้าไปข้างใน

ในห้องมีผืนผ้าฉากตั้งอยู่ผืนหนึ่ง คนที่อยู่หลังผ้าฉากคือฉู่เยี่ยนเจิน เขากำลังถือหุ่นหนังเชิดละครอย่างจดจ่อ ทำเอาฮูหยินผู้เฒ่า หญิงรับใช้สูงวัย และสาวใช้ที่อยู่หน้าม่านหัวเราะคิกคักไม่หยุด

ฮูหยินผู้เฒ่าคล้ายจะรออวี๋เจียอินอยู่โดยเฉพาะ ชำเลืองตาเพียงปราดเดียวก็เห็นนาง จึงกวักมือเรียกนาง “แม่หนูสี่ รีบมาเร็ว น้องชายเจ้าเพิ่งเรียนรู้ของเล่นใหม่มาชิ้นหนึ่ง น่าสนใจยิ่งนัก”

อวี๋เจียอินก้าวเข้ามาในห้อง ถึงได้พบว่าในห้องไม่ได้มีเพียงฮูหยินผู้เฒ่า หากแต่ยังมีเฝิงเจียอยู่อีกคน

เฝิงเจียมองดูนางด้วยรอยยิ้มละไม ปรี่เข้ามาจูงนางไปนั่งลงตรงกลางระหว่างตนเองกับฮูหยินผู้เฒ่า

ตบมือของนางเบา ๆ แววตาเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม