กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 111 สถานะมีปัญหา
“บาดเจ็บถึงเพียงนี้แล้ว ก็อย่าได้ฝืนทนอีกเลย”
ยังไม่ทันที่เซี่ยจวินอวี่จะได้สติ อวี๋เจียอินก็คว้าแขนเข้าประคองเขาไว้แน่น ก่อนจะหันศีรษะกลับไปสั่งหยางหยางว่า “ไปหากรรไกรมาหนึ่งเล่ม สุราหนึ่งไห แล้วก็หาผ้าแพรสะอาด ๆ มาอีกจำนวนหนึ่ง”
มุมปากของเซี่ยจวินอวี่กระตุกเล็กน้อย พลางก้มศีรษะทอดสายตาลงมอง
ท่ามกลางขนสัตว์สีขาวดุจหิมะ ปรากฏใบหน้าเล็ก ๆ แดงระเรื่อ ดวงหน้านั้นแลดูสงบนิ่งเป็นธรรมชาติยิ่งนัก
ศีรษะของนางสูงเพียงแค่หัวไหล่ของเขาเท่านั้น
เขาไม่ชอบให้ผู้ใดเข้ามาใกล้ชิดถึงเพียงนี้จริง ๆ จึงคิดจะผลักนางออกไป
ทว่าพอขยับแขน กลับผลักไม่ไปแม้แต่น้อย
แม่หนูผู้นี้ ตัวก็ไม่โต แต่เรี่ยวแรงกลับมหาศาลนัก
ทั้งยังเกรงว่าหากลงแรงมากเกินไปจะทำให้นางบาดเจ็บ