เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เซียวจิ้งเสวียนลืมตาขึ้น มองดูบุตรชายผู้มีคิ้วตากล้าหาญเด็ดเดี่ยวและคล้ายคลึงกับตนเองในวัยหนุ่มอยู่หลายส่วนซึ่งกำลังคุกเข่าอยู่เบื้องหน้า ในแววตาพลันพาดผ่านความโล่งอกระคนซับซ้อนสายหนึ่ง
“เราตัดสินใจแล้ว” เขาเอ่ยช้า ๆ “หลังงานชุมนุมแกนทอง เราย่อมมีการเตรียมการ เจ้า…ต้องเตรียมตัวให้พร้อม”
เซียวหลางเงยหน้าขึ้น ยังคิดจะกล่าวอะไรกันอีก ทว่ากลับสบเข้ากับสายตาสอดแนมอันลึกล้ำสุดหยั่งราวกับมองทะลุปรุโปร่งทุกสิ่งคู่นั้นของเสด็จพ่อ ในนั้นมีความเหนื่อยล้า มีความระแวง มีความเด็ดขาด ทว่ากลับไร้ซึ่งความอบอุ่นอ่อนโยนอย่างในอดีตแต่เพียงอย่างเดียว
เขารู้ดีว่าหากเอ่ยมากความไปกว่านี้ก็ไร้ประโยชน์แล้ว
“ลูก…น้อมรับพระบัญชา” เขาก้มหน้าลง เค้นถ้อยคำสามคำนี้ออกมาอย่างยากเย็น ทว่าในใจกลับประหนึ่งมีหินก้อนมหึมากดทับเอาไว้