เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซ่งเยี่ยนหยิบสำนวนคดีขึ้นมาฉบับหนึ่ง “ข้าจะเข้าวังไปสักเที่ยว ทว่าทางฝั่งฝ่าบาทเกรงว่าจะเคลื่อนไหวในทันทีได้ยาก”
“เพราะอะไรกัน” ลู่เจาชะงักไป “พวกเราเห็นมากับตาตนเองแท้ ๆ …”
ซ่งเยี่ยน “ลูกศิษย์และสหายเก่าของกู้เหยี่ยนจือกระจายอยู่ทั่วทั้งราชสำนักและแผ่นดิน หากเปิดฉากเล่นงานในยามนี้ เขาย่อมสามารถแว้งกัดว่าพวกเราใส่ร้ายขุนนางภักดีได้เป็นแน่ หรือกระทั่งยังกล่าวได้ว่ายุทโธปกรณ์ทหารเหล่านี้มีคนจงใจป้ายสี ถึงเวลานั้นหากแหวกหญ้าให้งูตื่น เขาเพียงแค่ยักย้ายสิ่งของ หรือทำลายหลักฐานทิ้งอย่างเด็ดขาดไปเสีย ความพยายามทั้งหมดของพวกเราก็จะสูญเปล่า อีกทั้งยังจะตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบแทน”
“ที่รับมือยากยิ่งกว่าก็คือ แม้แต่ผู้บัญชาการกองทัพเสินฉี่ก็ยังเป็นคนของเขาไปแล้ว จนถึงบัดนี้พวกเรายังไม่อาจหยั่งรู้ได้เลยว่าเขาวางหมากมืดไว้ในราชสำนักมากเพียงใด ในมือยังกุมไพ่ลับอะไรกันอยู่อีก”