ตอนที่ 219 จึงสับสน

นางกำลังก้มหน้า แทบอยากจะขดตัวเป็นก้อนกลม ทว่าในสายตากลับปรากฏรองเท้าขุนนางสีดำคู่หนึ่งขึ้นอย่างกะทันหัน และหยุดลงตรงหน้านาง

จากนั้น มือข้างหนึ่งซึ่งข้อนิ้วเรียวชัด ทั้งเรียวยาวและงดงาม ก็ค่อย ๆ ปรากฏสู่สายตาของนาง มือนั้นประคองคางของนางขึ้นเบา ๆ อย่างเป็นธรรมชาติตามสัญชาตญาณ บีบให้นางจำต้องเงยหน้าขึ้น

ลู่เจาเหม่อลอย ปล่อยให้มือข้างนั้นขยับตามอำเภอใจ

ต่อมา ผ้าฝ้ายผืนหนึ่งซึ่งสะอาดอ่อนนุ่ม ทั้งยังแฝงกลิ่นหอมอ่อนจางของฝักส้มป่อยและกลิ่นอายอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของซ่งเยี่ยน ก็ทาบลงบนหน้าผากของนาง ซับหยาดเหงื่อเม็ดละเอียดที่ผุดซึมออกมาเพราะการวิ่งให้อย่างอ่อนโยน