กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้เหยี่ยนจือยิ้ม ไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียงอีก เปลี่ยนไปพูดคุยเรื่องน่าสนใจในนครหลวง บรรยากาศคล้ายจะกลับมากลมกลืนดังเดิมอีกครั้ง
สนทนาเรื่อยเปื่อยอีกไม่กี่ประโยค ซ่งเยี่ยนเห็นว่าได้จังหวะเวลา จึงลุกขึ้นป้องมือ “ท่านอ๋อง พ่อบุญธรรม กระหม่อมจากนครหลวงไปนาน สำนวนคดีและหลักฐานของปิ้งโจวจำต้องรีบจัดเข้าแฟ้มเอกสาร อีกทั้งยังต้องไปรายงานภารกิจต่อฝ่าบาท ขอทรงอนุญาตให้กระหม่อมขอตัวลาก่อนพ่ะย่ะค่ะ”
กู้เหยี่ยนจือพยักหน้าอย่างเข้าใจ “ราชการสำคัญ รีบไปเถิด ฝ่าบาทคงกำลังรอฟังเจ้ากราบทูลด้วยตนเองอยู่เช่นกัน”
องค์รัชทายาทก็เอ่ยเช่นกันว่า “ท่านซ่งไปเถิด วันหน้าค่อยมาสนทนากันใหม่”
ซ่งเยี่ยนคำนับขอตัวลา เดินออกจากโถงบุปผาจวนตระกูลกู้ มุ่งหน้าตรงไปยังพระราชวังทันที