ตอนที่ 167 คดี 7

ยามเช้าตรู่ของปิ้งโจวมักแฝงไว้ด้วยความหนาวเหน็บเสียดแทงกระดูก ผืนฟ้าเป็นสีเทาหม่น คล้ายดั่งผืนผ้าเก่าที่ซักล้างอย่างไรก็ไม่มีวันสะอาด

ภายในห้องพักอันซอมซ่อของสถานีพักขุนนาง ลู่เจาสะท้านเฮือกเมื่อเผชิญกับน้ำใสเย็นเฉียบในอ่างทองแดง ความง่วงงุนที่หลงเหลืออยู่พลันมลายหายไปในพริบตา นางจึงล้างหน้าบ้วนปากอย่างรวดเร็วจนเสร็จสิ้น

เมื่อวานนี้หลังจากซ่งเยี่ยนกลับมาจากค่ายทหาร สีหน้าของเขาก็มืดครึ้มจนแทบคั้นน้ำออกมาได้ ไอเย็นรอบกายยิ่งเยียบเย็นกว่าฤดูหนาวของปิ้งโจวเสียอีก เขาแทบมิได้ข่มตานอนตลอดทั้งคืน เอาแต่จดจ้องแผนที่ราชการปิ้งโจวผืนใหญ่นั้น ลู่เจาไม่กล้าซักไซ้มากความ แต่นางสัมผัสได้ว่าในใจของซ่งเยี่ยนต้องซุกซ่อนเรื่องอะไรกันเอาไว้อย่างแน่นอน

ตัวนางเองก็กระสับกระส่ายใจคอไม่สงบเช่นกัน