ตอนที่ 164 คดี 4

เซียวหลางหันศีรษะกลับมา สายตามองซ่งเยี่ยนอย่างเปิดเผยจริงใจ “ข้าเพียงรู้สึกว่า ราษฎรได้กินอิ่มนุ่งอุ่น มีเรือนให้อยู่ มียามให้ทำนา ด่านชายแดนสงบมั่นคง มิถูกศัตรูภายนอกรังแก ข่มเหง เท่านี้ก็ประเสริฐกว่าอะไรกันแล้ว ส่วนบนตำแหน่งนั้นผู้ใดจะเป็นคนนั่ง... จะเป็นองค์รัชทายาทน้องชาย หรือจะเป็นสหายอื่นที่มีความสามารถ ขอเพียงเขาสามารถทำให้ใต้หล้าสงบสุข ราษฎรอยู่เย็นเป็นสุข ข้าเซียวหลางก็ยอมรับเขา ยอมศิโรราบต่อเขา!”

วาจานี้เขากล่าวอย่างหนักแน่นดังก้อง ซ่งเยี่ยนมองดูเขา ในใจหวั่นไหวเล็กน้อย หากบุตรราชาล้วนเป็นดั่งเช่นเซียวหลาง บางทีโศกนาฏกรรมมากมายคงมิบังเกิดขึ้น

ทั้งสองนิ่งเงียบไปชั่วขณะ เพียงดื่มชาเงียบ ๆ น้ำชาอุ่นร้อน ทว่าไม่อาจละลายความหนักอึ้งในใจของแต่ละคนได้