กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ข่าวสารส่งมาถึงจวนองค์ชายสาม เซียวอวี้ที่นอนป่วยอยู่บนเตียงโมโหเสียจนทุบชามสมุนไพรแตกกระจาย
“ปิดคดีรึ ซ่งเยี่ยนยังคงกระโดดโลดเต้นอยู่ข้างนอก แม้แต่ทางด้านกรมโยธาก็เกือบจะถูกพวกมันคลำทางไปถึงแล้ว” ใบหน้าซีดขาวของเขามีสีเลือดฝาดอย่างคนป่วยระเรื่อขึ้นมา พลางไอออกมาอย่างรุนแรง
เซียวนั่งคุกเข่าอยู่หน้าเตียง นิ่งเงียบไม่เอ่ยคำ
“สวะ” เซียวอวี้หันขวับไปมองเขา แววตาเคียดแค้นชิงชัง “แม้แต่ซ่งเยี่ยนคนเดียวก็ยังจัดการไม่ได้ เปิ่นหวังเลี้ยงดูพวกเจ้าไว้มีประโยชน์อันใด”
เซียวก้มศีรษะลง “ฝีมือของซ่งเยี่ยนเหนือความคาดหมายมากขอรับ ความตื่นตัวระแวดระวังสูงยิ่งนัก อีกทั้งวันนั้นมีทหารลาดตระเวนยามราตรีบังเอิญผ่านมาพอดี...”