เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สายพระเนตรของเซียวจิ้งเสวียนกวาดมองเหล่าขุนนางเบื้องล่าง หยุดชะงักอยู่ที่ร่างของเฉินเหิงและจางโม่หยางครู่หนึ่ง จากนั้นจึงตรัสด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก “เหล่าขุนนางลุกขึ้นได้”
การเข้าเฝ้ายามเช้าดำเนินไปตามลำดับขั้นตอน
ทว่าหัวใจของเฉินเหิงกลับแขวนลอยอยู่ตลอดเวลา สายตาชำเลืองมองฮ่องเต้บนบัลลังก์มังกรและใบหน้าชราอันเย็นชาของจางโม่หยางอยู่เป็นระยะ ในที่สุด ก็ถึงวาระเรื่องการบรรเทาภัยพิบัติที่ปิ้งโจว
เซียวจิ้งเสวียนค่อย ๆ ตรัส “เกี่ยวกับเรื่องบรรเทาภัยพิบัติที่ปิ้งโจว เราได้ใคร่ครวญอย่างรอบคอบแล้ว ภัยพิบัติหิมะที่ปิ้งโจวนั้นหนักหนาสาหัส ผู้ลี้ภัยรอคอยการแจกจ่ายอาหาร ไม่อาจรอช้าได้แม้แต่เค่อเดียว เพื่อให้การบรรเทาทุกข์เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ เงินทองและเสบียงส่งตรงถึงมือผู้ประสบภัย จึงมีรับสั่งเป็นพิเศษ ให้——”
หัวใจของเฉินเหิงพลันลอยขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ แผ่นหลังเหยียดตรงยิ่งขึ้น แทบจะกลั้นหายใจ
“จ้าวซื่อเจี๋ย รองหัวหน้ากองกรมคลัง——”