ตอนที่ 111 16

เสี่ยวอู๋รีบยกพู่กันและน้ำหมึกบนโต๊ะส่งให้ ซ่งเยี่ยนรับมา อาศัยแสงเทียนในโถงใหญ่ตวัดวาดลงบนกระดาษอย่างรวดเร็ว เพียงไม่กี่เส้น รูปลักษณ์ของชายวัยกลางคนใบหน้าเหลี่ยม คิ้วดก ริมฝีปากหนาก็เป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา สิ่งสำคัญที่สุดคือ บนหน้าผากของภาพเหมือน เขาได้แต้ม “ปานแต่กำเนิด” สีดำขนาดใหญ่รูปร่างบิดเบี้ยวซึ่งปกคลุมไปเกือบครึ่งหนึ่งของหน้าผากไว้อย่างชัดเจน

“เป็นเช่นนี้หรือไม่” เขายื่นภาพเหมือนใบใหม่ไปตรงหน้าเด็กขอทาน

เด็กขอทานมองเพียงแวบเดียว ก็พยักหน้ารัวเหมือนตำกระเทียมทันที “ใช่ ๆ ๆ! เป็นเช่นนี้เลย! คือคนผู้นี้แหละ! แผลเป็นดำนั่นสะดุดตายิ่งนัก!”