กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
อาตงขมวดคิ้ว พยายามนึกย้อนความหลัง สีหน้าเผยความสงสัย “อ๊ะ! มีขอรับ! ตอนพี่ซุนอู่มา ได้นำกระสอบป่านใบใหญ่มากสองใบติดมาด้วย! หนักอึ้งเลยขอรับ! ตอนนั้นข้ายังนึกแปลกใจอยู่เลย ทำอาหารจานเดียว ใช้ลูกวัวตัวเดียวก็พอแล้ว เขาเอามาสองตัวทำไมกัน ข้าก็เลยถามเขาไป”
“เขาว่าอย่างไร” เซียวเลี่ยซักถามต่อ
“เขาบอกว่า... ‘อาจารย์สั่งกำชับไว้ ออกไปทำงานข้างนอกต้องรอบคอบ เอาตัวสำรองมาตัวหนึ่ง เผื่อว่า... เผื่อคุมไฟได้ไม่ดี ย่างเสียแล้ว ยังมีโอกาสเปลี่ยนตัวใหม่ อย่างไรเสียก็เป็นครั้งแรกที่ได้คุมอาหารจานใหญ่นี้ด้วยตนเอง จะทำลายป้ายชื่อเสียงของหอเมฆกระเรียนไม่ได้’ ข้าคิดดูในตอนนั้นก็เห็นว่ามีเหตุผล เขาอาจจะตื่นเต้นเกินไป จึงไม่ได้ซักไซ้ต่อขอรับ”