กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่เจาห่อหุ้มกายด้วยเสื้อคลุมผ้าฝ้ายหนาเตอะ สองมือประคองชาหอมกรุ่นถ้วยหนึ่ง เพิ่งจะหย่อนกายนั่งลงในห้องเวร ก็แลเห็นเสี่ยวอู๋กำลังโอบกอดสำนวนคดีตั้งใหญ่ตระหง่านจนแทบจะบดบังสายตาพลางยักแย่ยักยันก้าวเข้ามา
“ไอ้หยา! พวกนายท่านแห่งกรมอาญาแต่เช้าตรู่ก็โร่มาส่ง ‘ของขวัญปีใหม่’ กันแล้วรึ!” เสี่ยวอู๋วางกองสำนวนคดีลงบนโต๊ะว่างข้างกายลู่เจา ฝุ่นผงตลบฟุ้งขึ้นมาละลอกหนึ่ง ส่วนตนเองเหนื่อยหอบจนตัวโยน
ลู่เจายื่นศีรษะชะเง้อมองแถบผนึกบนสำนวนคดี “คดีพิจารณาซ้ำของกรมอาญาหรือ เหตุใดจึงมากมายปานนี้”
“ก็ใช่น่ะสิ!” เสี่ยวอู๋ปัดฝุ่นตามตัว สายตาสอดแนมกลอกไปมาอย่างเจ้าเล่ห์ “มิได้มีเพียงคดีความเท่านั้นหรอก”