กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หญิงรับใช้ตัวน้อยครุ่นคิดครู่หนึ่ง พลางส่ายหน้าเอ่ย “ข้ารับใช้เข้ามาอยู่ในจวนสองปีแล้ว ไม่เคยพบเห็นคนในครอบครัวของพ่อบ้านหลินเลย ทั้งไม่เคยได้ยินเขาเอ่ยถึงด้วย ยามเทศกาลปีใหม่ เขาก็เหมือนจะใช้ชีวิตอยู่ในจวนตามลำพังคนเดียวเจ้าค่ะ”
ยามนี้ คนงานเบ็ดเตล็ดผู้รับผิดชอบงานปัดกวาดเช็ดถูที่อายุมากกว่าเล็กน้อยซึ่งอยู่ด้านข้างก็อดสอดปากขึ้นไม่ได้ “พ่อบ้านหลินผู้นี้... อุปนิสัยจะสันโดษไปบ้าง ทว่าจิตใจนั้นดีงามยิ่งนัก!”
ลู่เจามองไปยังคนงานเบ็ดเตล็ดผู้นั้น “โอ้? ไฉนจึงกล่าวเช่นนั้นเล่า”