ตอนที่ 73 ปริศนาเด็กสูญหาย 17

ห้องทรงพระอักษรในพระราชวังเมื่อสองวันก่อน แสงอรุณรำไรสาดส่องผ่านซี่หน้าต่างที่แกะสลักอย่างวิจิตรบรรจง ทาบทาเป็นแสงเงากระดำกระด่างลงบนพื้นอิฐทองอันเกลี้ยงเกลา

เซียวจิ้งเสวียนสวมฉลองพระองค์ลำลอง สีพระพักตร์เคร่งขรึม แฝงไว้ด้วยความร้อนพระทัยระคนวิตกที่ยากจะสังเกตเห็น เขานั่งตัวตรงอยู่หลังโต๊ะทรงงาน ข้อนิ้วเคาะลงบนหน้าโต๊ะไม้จันทน์จื่อถาน ส่งเสียงดังทึบหนัก

ซ่งเยี่ยนประสานมือยืนนบนอบอยู่เบื้องล่าง ชุดขุนนางสีหมึกขับเน้นให้รูปร่างของเขายิ่งดูผึ่งผาย ใบหน้าเย็นชาประดุจผิวน้ำในทะเลสาบที่จับตัวเป็นน้ำแข็ง เขาเพิ่งจะถูกเกาเต๋อจงเรียกตัวเข้าวังอย่างลับ ๆ ด้วยความเร่งด่วนระดับสิบหมื่นไฟลน

“ซ่งชิง” สุรเสียงของฮ่องเต้ทำลายความเงียบสงัด แฝงแววเหนื่อยล้าอยู่เสี้ยวหนึ่ง “ข่าวที่เหล่าอู่จะกลับเข้านครหลวง เจ้าคงทราบเรื่องแล้วกระมัง”