เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ส่วนลึกของตรอก ชายฉกรรจ์ผู้นั้นที่ทำชามน้ำแกงคว่ำและมีบาดแผลตรงง่ามมือเดินออกมาจากด้านหลังกองแผ่นไม้ผุพัง ส่วนคนที่ยืนอยู่ข้างจุดที่ลู่เจาล้มลงกับพื้น เป็นบุรุษหนวดเคราดกรกเต็มหน้าถือท่อนไม้หนา แววตาดุร้ายอำมหิต
“มารดามันเถอะ! เจ้าหนูนี่ตามมาตลอดทาง!” ชายฉกรรจ์ที่มีแผลตรงง่ามมือถ่มน้ำลายคำหนึ่ง น้ำเสียงแฝงความหวาดระแวงย้อนหลังและโทสะ
เขาย่อตัวลง พลิกร่างของลู่เจาอย่างหยาบคาย หมายจะตรวจดูว่าบนตัวนางมียุทธภัณฑ์หรือไม่
ทันใดนั้น การเคลื่อนไหวของเขาก็ชะงักค้าง สายตาสอดแนมจ้องเขม็งไปยังป้ายเอวไม้มะเกลืออันหนักอึ้งตรงเอวของลู่เจา ภายใต้แสงสลัวราง ตัวอักษร “รองเส้าชิงศาลต้าหลี่แซ่ซ่ง” ปรากฏชัดเจนสะดุดตา!
“ศะ... ศาลต้าหลี่?!” สีหน้าของชายฉกรรจ์ง่ามมือมีแผลเปลี่ยนเป็นซีดเผือดราวกระดาษอย่างรวดเร็ว เสียงสั่นสะท้านแปรเปลี่ยน หันไปมองคนหนวดเคราดกรกด้วยความหวาดผวา “ขะ... เขาเป็นคนของศาลต้าหลี่?!”