เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากชนกำแพงออกมาจากที่ว่าการ อารมณ์ของลู่เจากับอิ่งชียิ่งหนักอึ้งขึ้นไปอีก การปัดความรับผิดชอบและการปิดบังอย่างมิดชิดของทางการ ราวกับได้คลุมเงามืดอันหนาทึบอีกชั้นไว้เหนืออารามโพธิ์
พวกเขาไม่ได้กลับโรงเตี๊ยมโดยตรง หากแต่พาสือโถวไปด้วย แสร้งทำเป็นคนต่างถิ่นผู้อยากรู้อยากเห็น เตร็ดเตร่อยู่หน้าโรงน้ำชาและร้านขายของชำที่มีผู้คนสัญจรไปมาค่อนข้างหนาแน่นแถบตลาดตะวันตก พยายามขุดคุ้ยข้อมูลเกี่ยวกับอารามโพธิ์และ “เรื่องประหลาด” ในช่วงนี้จากปากชาวบ้านร้านตลาดให้มากขึ้น
“เถ้าแก่ ชาร้อนสักชาม แล้วเอาแผ่นแป้งมาอีกสองแผ่น” ลู่เจาจูงสือโถวนั่งลงที่แผงน้ำชากลางแจ้งแห่งหนึ่ง ส่วนอิ่งชีกอดอกพิงเสาผูกม้าด้านข้าง สายตาดูเหมือนกวาดมองคนเดินผ่านไปมาอย่างไม่ใส่ใจ แต่หูสองข้างกลับตั้งชันตรงแน่ว
เถ้าแก่แผงน้ำชาเป็นชายวัยสี่สิบเศษ ยกของมาเสิร์ฟอย่างคล่องแคล่วว่องไว