เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ประตูหลังของศาลต้าหลี่ถูกปกคลุมอยู่ใต้ราตรีอันมืดมิด มีเพียงโคมกันลมสองดวงใต้ชายคาประตูที่ทอดแสงสีเหลืองสลัวลงมา
ลู่เจาห่อกระชับเสื้อคลุมบุนวมตัวบางแน่น ชะโงกหน้ามองซ้ายแลขวา “รถเล่า รถม้าเล่า”
“ฮี้—!” เสียงม้าร้องแผ่วต่ำดังขึ้น ซ่งเยี่ยนในชุดรัดกุมสีดำนั่งตัวตรงอยู่บนหลังม้าใหญ่ร่างสูงสีดำขลับทั้งตัวอันสง่างามเป็นเลิศ รูปร่างเหยียดตรงดั่งทวน
อิ่งชีจูงม้าสีน้ำตาลแดงตัวหนึ่งและม้าสีน้ำเงินครามตัวหนึ่งยืนอยู่ด้านข้าง คล่องแคล่วปราดเปรียวเช่นเดียวกัน
อิ่งชียัดสายบังเหียนม้าสีน้ำเงินครามใส่มือลู่เจา ยิ้มกว้างเผยฟันสีขาว “เสมียนศาลน้อยลู่ ยืนเหม่อทำไมกัน ขึ้นม้าสิ!”
“ควบม้าเร็วไปอำเภอชิงหยาง มณฑลชิงโจว อย่างน้อยก็ต้องสองวันสองคืน แบบที่ไม่พักเสียด้วย นั่งรถม้าหรือ กับข้าวเย็นชืดหมดพอดี! เจ้าดู ท่านก็ขึ้นม้าแล้ว เร็วเข้าเถิด!”