กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
อวิ๋นเหนียงสะท้านเยือกไปทั้งร่างราวกับถูกอัสนีฟาด สายตาหลุกหลิกลนลานสลับไปมาระหว่างซ่งเยี่ยนกับพื้น ริมฝีปากสั่นระริกจนแทบไม่อาจเปล่งถ้อยคำ “ผะ... ผงรึเจ้าคะ... นั่น... นั่นมัน...” ดูเหมือนนางจะนึกอะไรกันขึ้นมาได้ น้ำตาพลันทะลักริน “หญิงชาวบ้าน... หญิงชาวบ้านยอมรับผิดเจ้าค่ะ... หญิงชาวบ้านดะ... ได้ใส่ของบางอย่างลงไปจริง ๆ... แต่... แต่นั่นมิใช่ยาพิษนะเจ้าคะ! มิใช่ยาพิษที่สามารถปลิดชีพคนได้เป็นอันขาดเลยเจ้าค่ะท่าน!”
“มิใช่ยาพิษรึ” หัวคิ้วของซ่งเยี่ยนขมวดมุ่นขึ้นเล็กน้อยจนแทบสังเกตมิเห็น “เช่นนั้นมันคือสิ่งใด ไฉนจึงต้องใส่ลงไปในชาดทาปากของอนุภรรยาหลิว”