กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในห้อง
หลี่เป่าเจิ้งมองชุดนักพรตในหลุมนั้น มุมปากก็เผยรอยยิ้มออกมาทันที
“ช่างเป็นคนที่ระแวดระวังจริง ๆ นะ บางทีอาจสร้างชื่อเสียงในอำเภอชิงเฟิงได้จริง ๆ ถ้าหากรอดพ้นปราณอำมหิตหยินหยางไปได้…”
หลี่เป่าเจิ้งส่ายศีรษะ จากนั้นกวาดตามองรอบ ๆ อีกครั้ง พบว่าไม่เห็นป้ายบัญชาที่ตนโยนให้ติงอี้ จึงยิ้มพลางพึมพำกับตัวเองว่า
“ช่างระวังตัวเสียจริง แต่อิ่งเป็นเช่นนี้ ก็ยิ่งต้องพกป้ายบัญชาของข้าไป แฮะ ๆ…”
…
หลี่เป่าเจิ้งไม่รู้เลยว่า ในขณะนี้ ณ กระท่อมผุพังหลังหนึ่งตรงข้ามกระท่อมหลังนี้ มีดวงตาคู่หนึ่งจ้องมองเขาอยู่ตลอดเวลา
ติงอี้ยืนอยู่หลังหน้าต่างที่แตกเสียหาย เอี้ยวตัวเล็กน้อย เมื่อเห็นหลี่เป่าเจิ้งเข้าไปในกระท่อมนั้นแล้ว สีหน้าของเขาก็ไม่เปลี่ยนแปลงอันใด เพียงรออย่างเงียบ ๆ