เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เก็บปืนสั้นแล้ว ติงอี้เงยดูฟ้า ปรากฏว่าถึงเวลาตะวันใกล้ลับขอบฟ้าแล้ว
วันนี้เขาใช้เวลาไปกับการแกะสลักปืนสั้นเป็นส่วนใหญ่ แต่ติงอี้คิดว่า ขอเพียงมีประโยชน์ ก็คุ้มค่าแล้ว
ติงอี้หยิบดาบยาวขึ้นมา ห่อด้วยผ้าผืนยาวแล้วสะพายไว้ข้างหลัง จากนั้นก็รีบมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านเสี่ยวถาน
บัดนี้ ปราณแท้ในร่างของเขาได้หนาเท่านิ้วโป้งแล้ว สิ่งนี้ทำให้ความอึด ความเร็วและพละกำลังของเขาดีขึ้นอย่างไม่เลว
เพียงครึ่งชั่วโมง ติงอี้ก็กลับมาถึงหมู่บ้าน เขามองบ้านเรือนทุกหลังที่ปิดหน้าต่างและประตูไปนานแล้ว จากนั้นไม่ลังเลอีก รีบเดินไปทางบ้านของตาเฒ่าเว่ย
“แอ๊ด”
ติงอี้ที่เข้ามาในเรือนกำลังจะปิดประตู แต่เปลือกตาก็กระตุกวูบ เขาพบว่าเส้นผมที่ตนผูกไว้ตรงช่องประตูตอนจากไปนั้นขาดแล้ว เห็นได้ชัดว่า มีคนมาที่นี่ตอนที่เขาไม่อยู่