กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตาเฒ่าเว่ยจ้องติงอี้บนเตียงผ่านช่องประตูอย่างไม่กะพริบ จากนั้นแลบลิ้นเลียริมฝีปากที่แห้งผาก
“พรุ่งนี้คือวันจุดธูป ลงมือคืนนี้เหมาะที่สุด”
พูดจบ ตาเฒ่าเว่ยก็ค่อย ๆ สอดดาบฟืนในมือเข้าไปในช่องประตู กดปลายไว้กับกลอนประตูด้านหลัง แล้วค่อย ๆ งัดขึ้นช้า ๆ
ภายใต้การควบคุมของตาเฒ่าเว่ย กลอนประตูค่อย ๆ เลื่อนขึ้น พลางส่งเสียงเอี๊ยดเบา ๆ
ติงอี้ผู้นอนอยู่บนเตียงเห็นเช่นนั้นก็ทนไม่ได้อีกต่อไป รีบลุกขึ้นนั่งพรวด แล้วถามเสียงดังว่า
“ท่านหรือ ท่านลุงเว่ย??”
“แฮะ ๆ เจ้ารู้ตัวจริง ๆ ด้วย”
ต่อปฏิกิริยาของติงอี้ ตาเฒ่าเว่ยดูเหมือนคาดไว้แล้ว เขากลับหัวเราะแฮะ ๆ จากนั้นก็เตะพรวดออกไปในทันใด จนประตูไม้เก่าคร่ำคร่ากระเด็นเปิดออกอย่างแรง